படைச் செருக்கு

என்னைமுன் நில்லன்மின் தெவ்விர் பலரென்னை

முன்நின்று கல்நின் றவர்.

Stand not before my chief, O foes! Many who stood, in stones repose

கான முயலெய்த அம்பினில் யானை

பிழைத்தவேல் ஏந்தல் இனிது.

To lift a lance that missed a tusker Is prouder than shaft that hit a hare

பேராண்மை என்ப தறுகண்ஒன் றுற்றக்கால்

ஊராண்மை மற்றதன் எஃகு.

Valour is fight with fierce courage Mercy to the fallen is its edge

கைவேல் களிற்றொடு போக்கி வருபவன்

மெய்வேல் பறியா நகும்.

At the tusker he flings his lance One in body smiles another chance

விழித்தகண் வேல்கொண டெறிய அழித்திமைப்பின்

ஒட்டன்றோ வன்க ணவர்க்கு.

When lances dart if heroes wink \"It is a rout\" the world will think

விழுப்புண் படாதநாள் எல்லாம் வழுக்கினுள்

வைக்கும்தன் நாளை எடுத்து.

The brave shall deem the days as vain Which did not battle-wounds sustain

சுழலும் இசைவேண்டி வேண்டா உயிரார்

கழல்யாப்புக் காரிகை நீர்த்து.

Their anklets aloud jingle their name Who sacrifice their life for fame

உறின்உயிர் அஞ்சா மறவர் இறைவன்

செறினும் சீர்குன்றல் இலர்.

The king may chide, they pursue strife; They fear loss of glory; not life

இழைத்தது இகவாமைச் சாவாரை யாரே

பிழைத்தது ஒறுக்கிற் பவர்.

Who will blame the heroes that lose Their lives in war to keep their vows?

புரந்தார்கண் நீர்மல்கச் சாகிற்பின் சாக்காடு

இரந்துகோள் தக்கது உடைத்து.

Such a death shall be prayed for Which draws the the tears of the ruler